Уморих се да цъфтя
и омръзна ми да бъда пролет.
Искам вече аз да спра
с тоз безсмислен във простора полет.
Есента очаквам пъстра
с уморените листа
и достигнал на Голгота кръста
да полегна да поспя.
А когато се събудя –
може пак да полетя.
И толкоз много ще се чудя,
че не се е променил света.