Така е тихо у дома...
Чакаме те, мамо!
На двора под старата асма,
с каничка кафе в ръка...
Бели нарциси ни се усмихват,
теменужките в градината ухаят...
А теб те няма, мамо...
Чакаме те , мамо...
Да хлопнеш старата врата,
да ни се усмихнеш и да кажеш-
мои, милички деца!
ПОСВЕТЕНО 26.05.2007 Г